header image

Reisverslag Oostkust Afrika-Midden Oosten

Posted by: | 3 juli 2012 | No Comment |

Het reisverhaal wat we nu schrijven is 3.5 maand later
geschreven, op 04 juli 2012 vanuit Israël.

Bekijk ook de 7 voorgaande reisfilmpjes 2 1 t/m 27 met beelden van de reis langs

deze kust  12500km

Swaziland

In Swaziland zijn we maar enkele dagen voor een visum
voor Mozambique en een reparatie.

Het valt ons op hoe mooi en ook anders de glooiende
natuur is, de mensen zijn vriendelijk en we genieten vooral van de
overnachtingsplek bij de Missiepost voor lichamelijk en verstandelijk
gehandicapten.

Vlak voor de grens van Mozambique maken we een
gamedrive in een Nationaal Park en zoals je op de foto’s en film kunt zien was
dat weer geweldig.

We moeten helaas besluiten (tijdsverlies verschepen)
om het Krugerpark over te slaan, ook al vanwege het regen seizoen.

We hebben nu in ieder geval iets om terug te kunnen
komen naar ZA.

 

Mozambique

 

 

De grens van Mozambique is wat rommelig maar we hadden
niet anders verwacht en al snel rijden we in de hoofdstad Maputo.

Hier is het bij een winkelcentum met
“Shoprite”supermarkt mogelijk om geld te wisselen en de tocht gaat verder langs
een wat saaie kustweg.

Vanaf de weg zie je de Oceaan maar zelden, om te
overnachten zoeken we dus de kleine zijwegen en kustplaatsjes.

Vilanculos heeft onze speciale aandacht hier gaan
Marga en Marcel en Kids in augustus een Lodge beginnen en… wonen.

Een idillische plek, met vissers zeilbootjes, paarden,
strand en zon.

Na het passeren van de brug over de Zambesi rivier,
ondertussen 1500km in Mozambique, zijn we verplicht om nog eens 125 dollar
wegenbelasting te betalen op de 100 die we al betaald hadden.

Na 2 uur kletsen en boos worden rijden we gewoon weg,
helaas ze belden naar de grens waar we alsnog moesten betalen.

 

Tanzania

De grenzen passeren gaat goed maar goedkoop is het
niet, 4 visa, verzekering en wegenbelasting en zoals hier ongunstig geld
wisselen kosten als snel enkele honderden dollars..

Een geldwisselaar pikt nog even heel behendig 20
dollar.

Ook de overnachtingsplekken waar een overlander wil
zijn is gewoon in dollars en… niet weinig. Wil je de creditkaart gebruiken dan
rekenen ze 6% extra, de Nationale parken hebben een torenhoog entree en
overnachtingsprijs in… dollars natuurlijk.

We rijden naar Dar es Salaam de hoofdstad en gaan op
Visa jacht voor Sudan, Ethiopië en Egypte. Alleen Egypte lukt terwijl wij een
uitstapje naar Zanzibar maken liggen de visa klaar.

Zanzibar was heel ontspannend, ook het rugzak reizen
en het openbaar vervoer was erg leuk om te doen.

Verder in Tanzania willen we graag Kilimanjaro zien
maar helaas door het regenseizoen komt de top en berg nooit in zicht.

We boeken (verjaardag) een tour door de Ngorogoro
Krater een fascinerende plek op aarde met al die dieren bij elkaar.

 

Kenia

 

Na de grens zetten we koers naar Nairobi waar we in
hevig verkeer en in stromende regen komen te zitten, net bij de bocht naar
Jungle Junction rijden we in een afwateringsgreppel, 2 wielen hangen in de
lucht..

Terwijl we met vol gas eruit proberen te komen zien we
nog net Ilse voor de Camper wegspringen en in het prikkeldraad en de
waterafvoer vallen….

In Jungle Junction komen we bij en ontmoeten veel
reizigers we wisselen informatie uit en hebben leuke avonden met elkaar.

Zo zitten we onder de luifel bij Wim en Annelies en
iedereen komt erbij, zeker als de regen met bakken uit de hemel valt.

We ontvangen de felbegeerde visa voor Sudan en
Ethiopië binnen 24 uur, terwijl internet juist zei dat Nairobi onmogelijk was voor
deze visa………

In Kenia zien we nog heel even Mount Kenia uit de mist
optrekken. Later fietsen we in Navashia tussen de dieren ook een hele
bijzondere ervaring.

 

Terwijl we Masaikrijgers meenemen als lifters naderen

we steeds meer de 400km lange grensweg naar Ethiopië. De weg staat slecht
bekend, er is geen asfalt en wel heel veel kuilen, gaten scherpe rotspunten,
wasboardgravel,zand en heuvels.

Het lijkt nogal mee te vallen, natuurlijk het is
hotsen en botsen en dat met een snelheid van 15 km per uur.

Uiteindelijk breken na een te hoge snelheid en kuilen
de bevestigingsbouten

die de Camper op het chassis moeten houden.

De achterkant sleept over de banden en hij hangt
gevaarlijk scheef.

Bouten en beugels zijn finaal gebroken, met behulp van
de krik en blokken hout bereiken we het stadje waar we alles vast laten lassen.

Na een paar dagen hobbelen zijn we in Moyale de
grensplaats.

Als je er de tijd voor neemt is deze weg goed te doen,
maar het wordt wel vervelend op het eind.

 

 

Ethiopië

 

In Zuid Ethiopië wordt ons snel duidelijk hoe ver de
ontwikkelingshulp hier doorgeslagen is, we passeren het ene fraaie bord van
hulporganisaties na het andere. Elk eigen initiatief om toch aan basisbehoeften
te komen is afwezig, het is makkelijker het te krijgen.

Zo galmt lang na ons passeren het YouYouYOU money
money, ze zijn zo gewend het te krijgen dat het niet vreemd is het gewoon te
vragen.

Ook de enorme overbevolking treft ons. Het is richting
steden vele malen drukker op de weg en de weg wordt door alles en iedereen gebruikt.

Waar we in het Zuidelijk deel van Afrika nog wild
gingen zoeken zijn we nu zelf het wild, ons Westerse uiterlijk staat voor een
gevulde portemonaie.

Toch merken we dat de bevolking een goed gevoel voor
humor heeft en dat maakt ook weer veel goed.

Addisa Abeba is goed te bereiken en we treffen
Kristian en Shaun hier op de campsite, we bezoeken nog Wims Holland House en
eten samen met Wim lekkere bitterballen en bekijken zij video van zijn Polen
hulp goederenaktie

Met 170  gevulde
vrachtwagens naar Polen!

Noord Ethiopië heeft bergen van 3000 meter en zo rijden
we nogal abrupt naar het dal van de blauwe Nijl om daarna bij het grootste meer
van het land te komen, aan dit meer bezoeken we het Nederlandse stel Tim en Kim
op hun overlandcampsite.

Hier komt Geoff uit Nairobi ons tegemoet en vraagt of
hij met ons mee kan rijden door Sudan.

 

Sudan

 

We dalen af uit het hooggebergte en naderen de grens,
de temperatuur is behoorlijk hoger.

De eerste honderden kilometers is het wennen aan de
warme wind op de vlakten, dit hebben we nog niet gehad.

Op de overlandcampsite in Khartoum bij de Blue Nile
Sailingclub is het gefilterde drinkwater groen van de algen, we regelen hier de
herregistratie en een Permit om naar de Egyptische grens te mogen rijden, alles
bij elkaar weer een dure grap wat Sudan zeker niet goedkoop maakt.

Wat wel fijn is dat de diesel maar 15cent per liter
kost, ook het levensonderhoud is erg goedkoop, al is er veelal niet veel te
koop.

Vrij snel na Khartoum begint de woestijn het is nog 1000 km naar Wadi Halfa
waar een boot ons over het Nassermeer moet brengen.

Het wordt een vreselijke tocht, de constante hitte
hete wind stof en zandstormen in temperaturen van 50 graden.

We drinken of ons leven ervan afhangt en ’s avonds
drinken we sloten thee.

Geoff heeft grote moeite met de hitte, we stoppen voor
een airco ruimte om even bij te komen.

Later die dag krijgt Geoff een zeer hevige
koortsaanval we konden door de buiten temperatuur niet goed de thermometer
aflezen, maar hij stond op 41 graden. Geoff begint over te geven, reageert niet
meer en dreigt in een soort shock te komen hij is zwaar oververhit.

Op de woestijnweg(Nubische woestijn) houden we een
truck staande, wonder boven wonder had deze goede man ijs, we pakten Geoff in
koelblokken en ijs en terwijl Klaas Geoff vragen bleef stellen om hem wakker te
houden rijden we naar het 150
km verder gelegen militaire ziekenhuis.

Maar na 25
km was de motor van de Landrover oververhit, zodat we
zowel Geoff als zijn auto moesten slepen.

Na 4 dagen infuus en medicijnen kwam Geoff uit het
ziekenhuis, helaas heeft in de periode daarna de Landrover het nog 3 x begeven,
in totaal slepen we 600km tot de grens.

Wadi Halfa – Aswan is op zich een verhaal en internet
staat er vol van, laten we maar zeggen gezien de voorgaande ervaring viel het
wel mee.

We zijn blij dat we naar Egypte kunnen en de
verantwoording voor Geoff kunnen overdragen aan zijn vrouw.

 

Egypte

 

Tijdens de ferryoversteek passeren we de oude stad Abu
Simbel, en we arriveren in Aswan in het Chique Mövenpick hotel waar Ann voor
ons 2 nachten gereserveerd heeft.. Ver boven ons budget genieten wij met volle
teugen van hotelzeep tot Airco van zwembad tot fantastisch eten.

We bedanken ze met een felluca tochtje(zeilboot) op de
Nijl.

Vanaf Aswan gaan we ieder onze eigen weg maar we komen
elkaar nog tegen bij de Adam overland campsite en in Luxor.

Ondertussen zijn wij weer gewoon toerist geworden, als
vliegen springen ze bovenop je om je maar iets te kunnen verkopen.

Dat is vervelend, maar ronduit schandalig is het dat
het ook binnen de muren van een museum/tempel/koningsgraven/piramides gebeurt.

Een toerist in Egypte is vogelvrij, het komt mede
daardoor dat het toerisme niet meer op gang wil komen na de Revolutie tegen
Mubarrack 2 jaar geleden.

Toch bezoeken we de highlights van Egypte, zo staan we
bij de koningsgraven in Luxor in de graftombe van Toutanchamon om in Cairo de
daar gevonden schatten in het museum te bewonderen.

Met kamelen langs de Piramides, een lichtshow in de
Karnaktempel.

We verblijven in het guesthouse van Sue en Helal in
Cairo en bekijken de Piramides vanaf het dakterras bij ondergaande zon…….

 

Israël

 

In Egypte hebben we al diverse keren aan de Rode Zee
een mooie overnachtingsplek gevonden. De laatste vinden we nadat we de 400km
lange Sinaiwoestijn zijn doorgestoken bij Taba.

Hier regelen we alles bij de Egyptische kant
immigratie/Carnet/TrafficPolice kentekenplaten en zo staan we voor de slagboom
van Israël maar mogen er niet in.

Het is een grensovergang voor personenwagens en de
veiligheids controle (lees bommen) is niet op trucks zoals de onze berekent.
Terug zegt de hoogst leidinggevende en dan via Egypte naar Jordanië de Ferry
nemen naar Aguaba/Eilat en zo de grens over…

Maar we hebben geen visum en kenteken voor Egypte meer
om over de rest nog maar niet eens te denken we kunnen niet terug.

De medewerking en het medeleven is fantastisch de man
gaat voor ons aan het werk en na uren wachten hebben we het geluk dat er onder
escorte een grondige Xray/bommencheck kan plaatsvinden in.. juist die andere
grensovergang vanuit Jordanië alleen komen wij dan aan de achterzijde de grens
binnenrijden. Wat een opluchting zo geweldig is het dat we de 250dollar voor de
2 weken verzekering (groene kaart met Israël erop  was verlopen) maar snel weer vergeten.

Bedankt meneer daar aan die grens bij Taba………….

In het zicht van de grens is een wildkampeerplek aan
de rode zee met koraal, roggen,Barracuda’s, octopussen en een berg gekleurde
zeevisjes.

We snorkelen een paar dagen naar hartenlust en
vervolgen dan onze weg naar Massada. Maar het is alweer 50 graden het is echt
te heet, veel te heet.

Bovendien na zo lang reizen zitten onze hoofden
helemaal vol van al die indrukken en belevenissen er kan niets meer bij.

Dobberen in de Dode zee en douchen onder een waterval
nog wel.

In Jeruzalem staan we op een parkeerplaats bij de YMCA
en lopen via de Damascuspoort zo de oude stad met de Via Dolorosa in.

We slenteren door de tot toeristenshops omgetoverde
straatjes en bekijken de Klaagmuur. Vanwege Sabbath mochten er geen foto’s gemaakt
worden en was de Gouden Moskee gesloten…jammer?

Het is maar 80 km naar de Middellandse zee en dan zijn we
in Ashdod. We melden ons bij de scheepsagent en forwarder voor de Garibaldi
ferry van Ashdod naar Moncalfone in Italië.

Daarna gaan we meer dan een week op het strand naast
een strandtent (met internet) staan en doen niets meer nou ja filmpjes verhalen
school zwemmen vliegeren, EK voetbal kijken, de camper wassen de kleding wassen
en….uitrusten noem dat maar niets meer.

Lees nog een laatste nabeschouwing over een paar weken
als we terug zijn.

 

under: Reisverhalen

Leave a response






Your response:

Categories